woensdag 25 mei 2011

Een zelfgemaakt net

Voor de splitcanehengel waar ik het al even over heb gehad was, vond ik, ook een bijpassend net nodig. Het leek me wel wat, helemaal in stijl en daarnaast kun je, als je zelf een net maakt, ook gelijk zorgen dat alles precies is zoals je het zou willen hebben.
Een vereiste was bijvoorbeeld dat het net in tegenstelling tot alle netten die ik heb een volledige beugel moest hebben. Dat vervoert misschien wel minder gemakkelijk dan een driehoekig net dat ingeklapt kan worden, maar je hebt daarvoor in de plaats het grote voordeel dat je in de planten kunt 'poken' als een vis zich vastzwemt. De meeste netten zijn al snel te groot en de mazen te klein, waardoor je als je gaat verkassen altiijd het idee hebt dat je een flinke vlieger meesjouwt. Mijn huidige karpernet is daar een mooi voorbeeld van. Het nieuwe net moest dus gewoon groot genoeg zijn voor de beoogde vissoort (zeelt natuurlijk) en het moest geen heel fijne mazen hebben.
In de mooie film 'caught in time' gebruikt Chris Yates een net gemaakt door Edward Barder. Toen ik dat zag moest ik weer denken aan de kaft van het boek 'Mr Crabtree goes fishing' van Bernard Venables en daarmee was mijn idee om zelf te gaan knutselen geboren.

Over het maken van netten is gek genoeg niet heel veel te vinden. Een paar mensen hebben het knopen van een stukje net op Youtube gezet en daar had ik wat aan. Het maken van de beugel wordt summier beschreven door een Brit die klassiek ogende netten voor de hoofdprijs aanbiedt. Ook daar had ik wat aan. De rest moest ik overlaten aan mijn fantasie.
Het eerst heb ik een beugel gemaakt van hardhout. De mal was een groot waadnet dat ik kocht op onze huwelijksreis. Het netmateriaal (met rubber overtrokken nylon hexamesh) is door een paar muizenfamilies in minstens drie nesten verwerkt. Schattig misschien, maar wel jammer van mijn spullen. De vorm van de metalen beugel was prima geschikt voor mijn doel. Een brede druppelvorm met een lengte van ruim 50 centimeter, daar past ook een dikke zeelt nog wel doorheen.

Het hardhout heb ik gestoomd en rond de mal gebonden, stukje bij beetje. Daarna heeft het een paar dagen staan drogen, waarna ik de uiteinden heb voorzien van een extra stukje hout. Daarna is alles geschuurd om de nare hoeken af te ronden en werd er met een heel dun rattestaartvijltje een groef over de lengte gemaakt.


Het spreidstuk is van messing. Dat viel me nog niet mee. Omdat ik niet zomaar aan metaal in iedere willekeurige vorm kan komen was ik aangewezen op wat er in de bouwmarkt te vinden is. Daar kocht ik een strip messing waar ik drie stukjes van zaagde. Het idee was om die even om te zetten in de bankschroef. Dat kan dus niet met messing... Nadat ik drie nieuwe stukken had gezaagd heb ik ze samen in de bankschroef gezet en daarna heb ik de brander er een flinke tijd bij gehouden. Messing kun je na verhitting tot minimaal 400 graden wel buigen. Voordat messing is afgekoeld van 400 graden tot kamertemperatuur moet je er trouwens niet aan zitten. Alweer een leermomentje, dit keer was het een beetje pijnlijk.
Eind goed, al goed; Drie plaatjes met dezelfde hoek van ongeveer 100 graden erin kon ik met metaallijm op elkaar plakken, er konden gaatjes in gemaakt worden en daarna moest er gevijld en geschuurd tot het net een echt blokje was. Dat is aardig gelukt moet ik zeggen. Op de foto is de rechter (onscherpe) kant gevijld en gepolijst. Van de naden zie je nagenoeg niets meer.

De beugel is met lijm en korte messing schroefjes op het spreidstukje gezet en daarmee was de belangrijkste 'hardware' af.

De grootste uitdaging was het maken van wat ik dan maar de 'software' noem. De geknoopte netzak moest netjes genoeg zijn, een paar jaar lang flinke vissen kunnen dragen en dat valt allemaal niet mee als je die eisen stelt aan iemand die nog nooit een net heeft gemaakt. Eerst had ik een naald nodig, die ik heb gemaakt van een overgebleven stukje hardhout en van een ander stukje heb ik het houtje gemaakt waarmee je zorgt dat alle mazen even groot worden en waarop je de knopen kunt aantrekken. Vooral die laatste handeling vereist handigheid en je blijkt heel wat knopen verder te zijn voordat je gedachtenloos netjes kunt werken.

Met katoen van alweer de bouwmarkt ben ik gewoon bij het begin begonnen en na ruim 7 uur rustig doorwerken vond ik het mooi geweest. Ik had een koker van katoendraad gemaakt die aan de onderkant nog dicht moest. De juiste manier daarvoor heb ik nergens kunnen vinden, maar dat is me, alweer met een beetje logisch denken, toch vrij netjes gelukt.



Gewoon ongebleekt katoen is niet heel mooi, dus het net is gekleurd met een kleurstof voor textiel. Nu waren mijn net en onze mooie grote pastapan allebei brandweerrood... Na een zoutbad was het net mooi donker kastanjerood en de pan is na veel afwassen een beetje roze.

Met een steel van grenen, gebeitst in dezelfde kleur als de beugel en met lekker veel laagjes jachtlak erover, een messing plug in de steel en een RVS-bout in het net en een paar messing busjes gemaakt van messing soldeerstukken om pijpen te verbinden was de boel helemaal af.
Nu heb ik mijn eigen 'Crabtree-net', helemaal passend bij mijn hengel, molen en de oude jas die ik graag draag als het 's ochtends nog koud is.

5 opmerkingen:

Anoniem zei

Klasse, ziet er geweldig uit! Knap dat mensen dit nog maken in onze wegwerpcultuur waarbij een nieuw net zo gehaald is. Heel inspirerend.

Ben zei

Arjan,

Ik BEN handig maar ga vandaag een nieuw net halen. Desalniettemin kijk ik lichterlijk jaloers en bewonderend naar het jouwe. Hier kan natuurlijk niets tegenop! ;) Zelfgemaakte spullen zijn altijd een extra dimensie en vergroten de beleving van onze sport nog meer. Als ik meer tijd (en nu rust) had...tja, dan was de keuze niet moeilijk.
Dat dit prachtige net maar veel zeelten en ander moois mag gaan zien!
Nogmaals: móóóói hoor!!!

P.S: ben je al aan 't knopen begonnen van het meervalnet? ;)

Arjan zei

Nee Ben, daar ga ik maar gewoon een groot karpernet voor meenemen en natuurlijk een handschoen, want dat schijnt nog het beste te zijn. Ik wil nog wel een grotere versie van het huidige net maken, met iets kleinere mazen.

Arjan

Dale Neijzing zei

Arjan.....
Ik neem mijn netje voor je af!

Schitterend en wat een doorzettingsvermogen! Je hebt het ook mooi omschreven. Ik heb uitzonderlijk genoten van je project!

Groet,
Dale

Dustin's Fly Box zei

this came in so handy you have no idea!! Great blog, you got a new follower